Toen Madame Nikièma onverwachts haar man verloor stond ze plotsklaps alleen voor de taak voor niet alleen zichzelf, maar ook haar drie kinderen te zorgen. Ze begon een handeltje in groenten en fruit: een klein tafeltje langs de weg waar haar schamele aanbod lag te verleppen als het niet snel verkocht werd. Arm als ze was kon ze maar heel klein, en dus voor vrij hoge prijzen, inkopen, zodat ze maar ternauwernood het hoofd boven water kon houden.
Toen Laafi haar zoontje Daouda een beurs voor scholing gaf, gaf dat haar de financiële armslag iets groter in te kopen, zodat ze een betere prijs kon krijgen. Daardoor kon ze ook iets goedkoper aanbieden, waardoor haar klandizie toenam. Uit de winst kon ze een afdakje betalen, zodat haar waren niet meer in de felle zon lagen. Jaar na jaar zag ze kans haar negotie uit te breiden, totdat ze nu de trotse eigenares is van een ruime en welvoorziene, winstgevende groenten- en fruitkiosk.
Haar zoon deed het de zes jaren lagere school bovengemiddeld goed, slaagde met vlag en wimpel, en is nu ook één van de besten van de klas op de middelbare school – waarvan Madame Nikièma nu gemakkelijk het schoolgeld kan betalen.